Dumb – Pray 4 Tomorrow (2022)

ja się wykosztowałem, naczekałem, oni już nie istnieją, ale miłość nie zginęła

byłem nieco rozczarowany jakością (na słuchawkach super), ale w końcu to lo-fi punk

się tam narozpisywali

stawiam wyżej niż Strokes i Breeders, bo mniej osłuchane

imponuje mnie repetytywność, szybkość, normalność, krótkość, jednolitość, akuratność, szaleństwo, melodyjność i błyskawiczne przerwy między utworami

Canadian punk / post-punk band from Vancouver, BC. active since 2015.

Franco Rossino [Frankie Rossino, Nir Av-Gay] (guitar, vocals), Nick Short (guitar), Pipé Morelli [Felipe Morelli] (drums), Shelby Vredik (bass, 2015, 2016-present), Brett Barmby (bass, 2015), Gavin Ray [Gal Av-Gay] (bass, 2015-16)

https://youtu.be/cT3cDwYMngM

https://youtu.be/hkz4JPv4h9w?list=PLbfLZr66NUVxr20I4eCA3nIUCfhR40RYa

Little Coyote - The Trouble With Teeth (2017)

 

od chwili kiedy usłyszałem te beczki płytę chciałem mieć, ci ludzie tacy młodzi (teraz już nie), umieją grać i nagrywają TAKIE płyty, po zespole ślad nie został (prawie), lekko nie było (https://highlightmagazine.net/2017/12/01/review-little-coyote-the-problem-with-teeth/ - nie zgadzam się!)
z mojej perspektywy to pewnie wina Nathana Cartera Moore'a, ale on daleko i drogo oraz faktu, że tutaj wszystko jest jak trzeba, wszystko od indie-pop-rock kanadyjskiej linijki
no bo weź zrób taki popowy łomot:
https://youtu.be/fk0mAYYI94Y?t=148

Gojira Mainasu Wan (2023)

 

specyfiką było, że oglądaliśmy w telewizji na cz-b telewizorze, gra aktorska nie dla nas, ale efekty specjalne i moc obrazu były dojmujące
bardzo widowiskowe to widowisko
https://screenrant.com/godzilla-minus-one-black-white-version-difference-explained-director/

girlblogging / Trauma Glow

 

ciężkie czasy wymagają ciężkiego ukojenia

ci pierwsi dopiero co wpadli, więc ich nie znam, ale na okrągło:
https://balaclavarecords.bandcamp.com/album/entre-rosas
co do drugich to chyba znam bardzo dobrze, wciąż imponują realizacją i pomysłem na miks, mnie to robi!
https://traumaglow.bandcamp.com/

Slomosa

 

to przypadkowy wynik naszej (miksuj dowolnie) playlisty w drodze do Greifswaldu
za graficzne okładki, foto jak z kładki na Zaspie (zrobić tam teledysk), Bergen (Norway), trasę z Helmetem, występ w Gdańsku, dużo momentów ciszy i słyszalnych instrumentów (muzyka, uogólniając, oczywiście banalna), oraz Marie Moe

Blink Twice (2024)

 

przede wszystkim lubię Channinga Tatuma, za wszystkie Jump Streety, scenki komediowe i Logan Lucky, im starszy tym lepszy, jeżeli nawet nie gra, to wygląda, i został sfilmowany (kamera, ujęcia) adekwatnie do roli, jaką tutaj pełnił (dobry/zły)
ponadto lubię kino w kinie, i choć końcówka miała kilka miałkich tez, to sam pomysł i jego wykonanie świetnie trzymały w fotelu (mimo że na łóżku)
dobrze zgadliśmy nazwiska! (Ty nie oglądaj drugiej części)
imprezowanie i jaranie zawsze na propsie, nawet jeżeli intryga jest pretekstowa
[ha, rzeczywiście, widziałem ten film Get Out (2017)]
miałem autentyczne straszki w sytuacji obrotu sytuacji, nieprzesadna dawka brutalizmu zupełnie wskazana
ba, mnie to się nawet końcówka podobała, właśnie za filmowość

Kevin Arnold – povan zaslove last song (1997)